Serie artikelen uit de Rijn en Gouwe van 16 juli t/m 20 juli 2002

'1100 trainingskilometers in de benen' (dinsdag 16 juli 20002)

Foto: Bram Gebuys

Fred van der Zaan toont zijn wandeluitrusting.

Fred van der Zaan (31) uit Gouda hoopt dit jaar zijn tweede Nijmeegse Vierdaagse te voltooien. De eerste keer dat hij het grote wandelevenement succesvol afsloot, was in 2000. Vorig jaar lukte het niet. "Na de eerste dag zit ik al in de lappenmand. Ik had toen de week voor Nijmegen de fietsvierdaagse gereden. Dat heeft me te veel kracht en energie gekost. Tien kilometer voor het eind van de eerste dag begon mijn knie op te spelen."

Dit jaar geeft Van der Zaan zichzelf veel meer kans om de 200 kilometer uit te lopen. "Ik ben op 26 januari met trainen begonnen en heb tot heden bijna 1100 trainingskilometers in de benen."

Van der Zaan is dit weekeinde al naar de omgeving van Nijmegen vertrokken. Met zijn caravan staat hij op een Vierdaagse-camping in de omgeving van Oosterhout. Gisteren nam hij alvast een kijkje in het centrum van Nijmegen. "Heel gezellig", aldus de kraanmachinist.

Lopen is, ondanks een onderbreking van enkele jaren, altijd een favoriete bezigheid geweest van de Gouwenaar. In zijn jeugd was Van der Zaan al lid van een wandelvereniging. In de puberteit stokte de interesse, maar vijf jaar geleden is hij weer lid geworden van DES in Gouda, waar hij inmiddels een bestuursfunctie heeft. "Lopen is voor de mens de meest natuurlijke manier van transporteren. Voor mij is het de beste manier van lichaamsbeweging. Op mijn werk zit ik toch alleen maar op mijn reet."

'Vlak voor Nijmegen heb ik twee biertjes genomen' (woensdag 17 juli 2002)

Om half drie gistermorgen werd de Goudse kraanmachinist door de wekker gedwongen zijn bed uit te komen. Even voor half vier zat hij in de bus die hem en andere campinggasten van Oosterhout naar Nijmegen bracht. Bij de start was het zo druk dat Van der Zaan pas om half vijf zijn controlestempel kreeg. Daarmee werd het echte begin gemaakt van zijn 49,5 kilometer lange tocht via het plaatsje Elst.

Van der Zaan: "Er stonden nog duizenden anderen, dus ik bleek gelukkig niet de enige die zo gek was om zo vroeg op te staan. Het weer was 's morgens vroeg nog perfect, ongeveer 15 graden. Later op de dag werd het soms te warm, zeker op de plaatsen waar geen wind stond." Zijn bidon van een liter heeft de Gouwenaar onderweg wel drie keer bijgevuld met water. "Maar vlak voor Nijmegen, bij de Waalbrug, heb ik twee biertjes genomen. Ik kon het niet laten. Bovendien was ik er bijna. De laatste kilometer zou ik nog kunnen kruipen, want ik had nog vier uur om binnen te komen."

'Bij Beuningen zat ik er een beetje doorheen' (donderdag 18 juli 2002)

'Spierpijn, in welk woordenboek kan ik dat vinden.' Gouwenaar Fred van der Zaan is ook de tweede dag van de Nijmeegse vierdaagse goed doorgekomen. "Ik was 's ochtends wel wat stijfjes, maar dat was snel over."

De dag van Wijchen, zoals de tweede dag wordt genoemd, is volgens Van der Zaan de zwaarste. "Wanneer je die uitloopt, loop je de vierdaagse ook uit. Maar veel mensen hebben toch weinig zin om weer zo vroeg op te staan en die zien er het nut niet van om nog eens 50 kilometer lopen. Zelf ging ik al om kwart voor vier op weg en om half twee was ik binnen."

Onderweg was het volgens de kraanmachinist weer 'beregezellig'. "Wel zat ik er bij Beuningen een beetje doorheen. Toen heb ik even op een bankje gezeten en heb de benen in de lucht gehouden. Eigenlijk had ik ook luciferstokjes nodig om mijn ogen open te houden. Na 25 minuten ben ik weer opgestart en heb ik even met een peloton militairen meegelopen."

Water, water en water hield Van der Zaan op de been. En bij Wijchen werd hij getrakteerd op een blikje ijsthee. "Het was alleen jammer dat die blikjes die daar werden uitgedeeld kilometers later nog in de berm te zien waren. Er stonden toch genoeg prullenbakken langs de route."

Vandaag wacht de lopers de Dag van Groesbeek met de onder wandelaars beruchte zeven heuvelenweg.

'Schrik' (vrijdag 19 juli 2002)

De Goudse kraanmachinist Fred van der Zaan behoorde op de tweede dag van de Nijmeegse vierdaagse niet tot de 1650 uitvallers. Daarom moest hij gistermorgen weer in het holst van de nacht op voor dag drie. Om kwart over vier begon hij aan de volgende 50 kilometer.

De dag van Groesbeek ging onder meer over de gevreesde Zeven Heuvelenweg. Ook Van der Zaan had vooraf enige 'schrik'. "Ik ben niet zo sterk in klimmen. Aan de andere kant: wat je naar boven gaat, mag je ook weer naar beneden."

De dag van gisteren werd door de heuvels wel de zwaarste. Van der Zaan: "Ik heb enkele blaren moeten doorprikken. De kleine teen van mijn rechtervoet staat niet in een rechte lijn met de rest, dat gaat een beetje irriteren. In het midden van de Zeven Heuvelenweg ben ik even een half uurtje in de kant gaan zitten. Maar achteraf valt het reuze mee. Je moet gewoon het tempo in de gaten houden en niet te snel lopen."

In Groesbeek en alle andere dorpen werden de lopers als helden ingehaald. "Mensen staan in rijen dik te wachten. Overal is het een groot feest. Nu ik de derde dag ook heb uitgelopen, ga ik er voor. De haven is in zicht. Vrijdag komt mijn familie ook deze kant op om me te ondersteunen. Ik heb geen spierpijn en geen moeie voeten. Alles ziet er perfect uit."

'Onvergetelijk evenement' (zaterdag 20 juli 2002)

De Goudse kraanmachinist Fred van der Zaan heeft waarschijnlijk voor het laatst meegedaan aan de Vierdaagse. Laat er geen misverstand over bestaan: Van der Zaan heeft genoten, 'enorm genoten zelfs'. "Maar ik moet prioriteiten in mijn leven stellen." Van der Zaan wil zijn schaarse vrije tijd, die nu volledig opgaat aan wandelen, gaan besteden aan de zoektocht naar een vriendin. "Ik ben nu nog vrijgezel, en wat ik mis is toch een levensmetgezel." Uitgesloten dat hij volgend jaar toch weer aan de start van de Vierdaagse verschijnt, is het echter niet. "Als mijn partner ook van wandelen houdt, dan doe ik weer mee. Niets liever eigenlijk. Want de Vierdaagse is voor mij een onvergetelijk evenement."