Door: Annefieke Heerens. Foto: Bram Gebyus.
De derde Goudse wandeltweedaagse is vanochtend van start gegaan richting Wandinxveen. Morgen is een parcours uitgezet in de Krimpenerwaard. Fred van der Zaan heeft zich gebezigd met het bedenken en uitzetten van de routes. Ook de ouders van Van der Zaan zijn nauw betrokken bij het gebeuren. De routes van 30, 40 en 50 kilometer heeft Van der Zaan samen met zijn vader uitgezet. "We hebben bijna 240 kilometer gefietst om de routes uit te zetten", zegt Fred.
Er komt heel wat kijken voordat de hele tocht definitief op papier staat. Eerst wordt er nagedacht over de richting van de routes. "Als ik een idee heb, kijk ik op de landkaart of het haalbaar is." Nog voor de routes uitgewerkt worden op de computer, stapt Van der Zaan op de fiets om de afstand van het parcours te meten en te controleren op obstakels. "Op de kilometer nauwkeurig krijg je de route nooit. Het is altijd iets meer of minder. Dat is een keuze."
Bij het bedenken en uitzetten van de trajecten wordt vooral gelet op de veiligheid en rust. "Mensen lopen mee voor de rust. Dus een route langs een drukke weg is niet zo prettig. Soms is het niet te vermijden, maar we proberen het wel", vertelt vader Van der Zaan.
De wandeltochten van 30 en 40 kilometer maken deel uit van de 50-kilometer route. "Je moet het zien als een flatgebouw. De eerste verdieping is de kortste route, daar bovenop wordt de tweede gebouwd en de derde verdieping is het langste traject."
Drie jaar geleden is Gouda begonnen met de wandeltweedaagse. "Een gigantisch fiasco", herinnert Fred zich. Zijn vader valt hem bij: "Om 7 uur 's morgens vertrokken de eerste wandelaars en een half uur later waren 50 mensen weer terug omdat ze geen wijs konden uit de routebeschrijving."
Het jaar daarop werd de wandelvereniging DES benaderd voor het uitzetten van de routes. Naast de routebeschrijving die de wandelaar meekrijgt aan het begin van de tocht, kunnen de wandelaars de witte pijlen op het wegdek volgen. "We hebben ruim zeven liter witkalk gebruikt om de route te markeren", verteld Van der Zaan-senior.
Vorig jaar kwamen er klachten binnen over de pijlen. "We verdunnen de latex en er zijn maar een paar regenbuien voor nodig om de pijlen te laten verdwijnen. Als het een tijdje niet regent, blijven ze langer staan. Daar kunnen wij niets aan doen." De gemeente is niet zo blij met de pijlen op het wegdek. "Ze hebben gezegd dat ze de pijlen dit jaar nog door de vingers zien, maar volgend jaar moeten we het parcour op een andere manier uitzetten."
Het alternatief is houten pijlen langs de route, maar daar vader en zoon niet om te springen. "Je hebt altijd weer baldadige mensen, die de pijlen verzetten en dat schept alleen maar verwarring", meent vader. Zijn zoon reageert: "Als we houten pijlen gebruiken, dan heb we een veegploeg nodig die de pijlen na afloop ophaalt. En daar hebben we niet genoeg vrijwilligers voor."
Het blijkt moeilijk te zijn om vrijwilligers te vinden voor het wandelevenement. Het inschrijven voor de tweedaagse vindt daarom ook plaats bij het beginpunt van de routes. Beide dagen is dat bij sporthal De Mammoet. "We hebben geen idee hoeveel mensen er dit jaar meedoen. Vorig jaar gaven de deelnemers zich van te voren telefonisch op, maar dat kost te veel tijd en werk. Daar hebben we geen mensen voor."
Terug naar vorige pagina